- Οπ! - Έφτασε η άμαξα.
Δεν το πιστεύω ότι φεύγεις παραμονή Χριστουγέννων.
Με χρειάζονται στην Ουάσινγκτον. Πρέπει να προλάβω τη χιονοθύελλα.
Κι εμείς σε χρειαζόμαστε.
Πώς θα κάνουμε χωρίς εσένα το ετήσιο δείπνο των Χριστουγέννων;
Θα μείνει περισσότερη πουτίγκα για σένα.
Λοιπόν, αντίο.
Όστιν, να μου προσέχεις τις γυναίκες.
Θα τις προσέχω.
Μπαμπά, έχω την άδειά σου
να εγκρίνω τα σχέδια του αρχιτέκτονα για το νέο σπίτι;
Θέλει κι άλλο αέτωμα.
Ναι, φυσικά. Ό, τι θεωρείς κατάλληλο.
Είσαι ο αφέντης εκείνου του σπιτιού, σωστά;
Ναι.
Θα είμαι κι αυτού εδώ όσο θα λείπεις.
Λοιπόν, τώρα...
Κυρία Ντίκινσον, ακόμα κλαίτε;
Έντουαρντ, δεν μου έμειναν άλλα δάκρυα.
Θα λείψω μόνο για λίγους μήνες.
Θα σου γράφω με συνέπεια. Πρέπει κι εσύ να κάνεις το ίδιο.
Δεν μου αρέσει να γράφω.
Υπάρχει κάποια που δεν με έχει αποχαιρετίσει.
Η Έμιλι.
Έμιλι!
- Λοιπόν, εγώ φεύγω. - Χμ.
Δεν λυπάσαι που φεύγω;
- Όχι. - Α.
Λυπάμαι γιατί τον χειμώνα δεν υπάρχουν λουλούδια.
Μέχρι να επιστρέψω, όλα θα είναι πράσινα κι ανθισμένα.
Κι εσύ θα είσαι χαρούμενη.
Ίσως να μην είμαι εδώ όταν επιστρέψεις.
Πού θα πήγαινες;
Αντίο!
Αντίο, μπαμπά.
Αντίο, μπαμπά!
Μας λείπεις ήδη.
Ας ξεκινήσουμε το μαγείρεμα. Σωστά, κα Ντίκινσον;
Οι καλεσμένοι θα φτάσουν στις 4:00.
- Αχ, πάω για ύπνο. - Για ύπνο;
Μα, μητέρα, είναι μέρα μεσημέρι.
Περιμένουμε πολλούς καλεσμένους.
Πες τους να μην έρθουν.
Αμελεί τα οικιακά της καθήκοντα.
Είναι ανήκουστο.
Θεέ μου, είναι τόσο ντροπιαστικό!
Θα έρθει η Τζέιν με τους Χάμφρεϊ
κι οι γονείς μας θα λείπουν.
Πρέπει να το ακυρώσουμε. Πώς; Με ποια δικαιολογία;
Να πούμε ότι έφαγα δηλητηριώδη φλοιό δέντρου.
Ξανά.
Γεια σας. Τώρα κατάλαβα πόσο αργά είναι. Θα φύγω από τα πόδια σας.
Α, δεν χρειάζεται.
Δηλαδή, τι σχέδια έχεις για τα Χριστούγεννα;
Για να δούμε. Ίσως πλέξω λίγο σχοινί
ή βάλω σε κονσέρβα τα φασόλια μου.
Αυτά δεν είναι σχέδια.
Μείνε εδώ για φαγητό.
Έμιλι.
Τώρα, καλείς κι άλλο κόσμο;
Η Μάγκι είναι σπίτι με την οικογένειά της κι η μητέρα δεν έχει καν ψήσει τη χήνα.
Θα ψήσω εγώ τη χήνα.
- Εσύ; - Ναι. Γιατί όχι;
- Μα... - Θα φροντίσω εγώ το γεύμα.
Μα μισείς το μαγείρεμα.
- Αυτό... - Δεν θες να κάνεις δουλειές.
Κάποτε είπες ότι ήσουν αλλεργική στις ποδιές.
Λοιπόν, δεν είναι ότι σιχαίνομαι το μαγείρεμα.
Απλώς δεν είναι στις προτεραιότητές μου.
Όταν αφιερώνω χρόνο στην κουζίνα, ανακαλύπτω ότι το απολαμβάνω.
Λοιπόν, Μπεν...
θα μείνεις;
- Αν πράγματι... - Τέλεια! Το δείπνο θα γίνει.
Ω, θα είναι πολύ ξεχωριστά Χριστούγεννα!
ΝΤΊΚΙΝΣΟΝ
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΛΑΓΙΟ ΦΩΣ
"Αν ο σύζυγος φέρει καλεσμένους κι είστε απροετοίμαστες,
η πουτίγκα πυτιάς μπορεί να ετοιμαστεί μέσα σε πέντε λεπτά,
αρκεί να έχετε μουλιάσει ένα κομμάτι πυτιάς μόσχου".
Τι είναι η πυτιά;
Ένζυμα από το στομάχι μικρού μοσχαριού που έχουν σφάξει.
Ωραία. Ας φτιάξουμε ινδιάνικη πουτίγκα.
Να βοηθήσω;
Όχι βέβαια, ανόητε. Το μαγείρεμα είναι γυναικεία δουλειά.
Μα μ' αρέσει να μαγειρεύω.
Ορίστε.
Άσε με να το πάρω.
Βλέπεις; Οι άντρες πρέπει να περνούν πιο πολύ χρόνο στην κουζίνα.
- Εντάξει. Έγινες σαφής. - Όχι...
Πήγαινε στο τζάκι και ξεκούρασε τα πόδια σου.
Θέλω να σου δείξω τι καλή γυναίκα μπορώ να γίνω.
- Εντάξει, αλλόκοτη. - Άσε με.
Ω, Θεέ μου.
Εντάξει.
- Τι κάνεις; - Τι;
Γιατί φέρεσαι έτσι;
- Πώς; - Σαν καλή νοικοκυρούλα.
Ίσως μπορέσω να γίνω νοικοκυρά αν προσπαθήσω.
Εσύ;
Κάτι πρέπει να κάνω, Σου.
Δεν μπορώ να ζω άλλο στο σπίτι του πατέρα μου.
Δεν μπορείς να παντρευτείς τον Μπεν.
Γιατί όχι;
Έμιλι, είναι ήδη παντρεμένος.
Σωστά. Έχεις δίκιο.
Πού είναι η γυναίκα του, αλήθεια;
Δεν θα 'πρεπε να περνά τα Χριστούγεννα μαζί της;
- Δεν ξέρω. Μπορεί να έχει πεθάνει. - Έμιλι!
Να γυρίσουμε στη δουλειά;
Πρέπει να τρίψουμε έναν σωρό μοσχοκάρυδο.
Θα πεθάνω αν δεν μάθω σύντομα ποια είναι η μητέρα της Έστερ.
Η λαίδη Ντέντλοκ, προφανώς.
Όστιν, μη μαρτυράς την πλοκή!
Τι διαβάζεις;
- Τον Ζοφερό Οίκο. Είναι πολύ καλό. - Α, τέλεια.
Κι εγώ το διαβάζω. Σε ποιο κεφάλαιο είσαι;
Στο 25ο. Πόσα κεφάλαια λες να υπάρξουν;
Ποιος ξέρει; Πληρώνεται με τη λέξη, άρα...
Δεν θέλω να τελειώσει ποτέ.
Ω, Θεέ μου! Πιστεύεις ότι η Έστερ θα παντρευτεί τον κύριο Τζάρνταϊς;
Μπλιαχ! Αηδία! Είναι κηδεμόνας της.
Και; Πολλοί παντρεύονται τους κηδεμόνες τους.
Ω, Θεέ μου.
Είμαι ίδια η Έστερ.
Είμαι ίδια η Έστερ. Απίστευτο!
- Την προηγούμενη εβδομάδα ήσουν η Έιντα. - Το ξέρω.
- Είμαι μισή Έιντα, μισή Έστερ. - Μάλλον είσαι η κυρία Τζέλιμπι.
- Α... - Ωχ!
Όστιν!
Α, γεια σας.
Χαρούμενα Χριστούγεννα, Εβελίνα.
Με λένε Έμιλι.
- Αλήθεια; - Ναι. Περάστε. Πώς είστε, κύριε Κόνκι;
- Ω, πολύ καλά. - Α, ωραία.
Είναι τα πρώτα Χριστούγεννα από τότε που έχασα τη γυναίκα μου.
- Ω. - Οι δύο κόρες μου παντρεύτηκαν, οπότε...
είμαι ολομόναχος.
Λοιπόν, χαιρόμαστε που σας βλέπουμε.
Περάστε στην αίθουσα υποδοχής. Πάρτε ένα κρασί.
Ω, έφτασαν οι Χάμφρεϊ!
Γιατί είσαι τόσο ευγενική;
Τζέιν, είναι Χριστούγεννα.
Καλώς ήρθατε, κύριε και κυρία Χάμφρεϊ.
- Χρόνια πολλά. - Και...
Αυτή είναι η φίλη μας από το Κόνκορντ. Η Λουίζα Άλκοτ.
- Λουίζα Μέι Άλκοτ. - Εντάξει.
- Χαίρω πολύ. - Η Λουίζα έχει εκδώσει βιβλίο.
Αλήθεια; Έχεις εκδώσει;
Α, ναι. Το πρώτο μου βιβλίο μόλις κυκλοφόρησε.
Λέγεται Flower Fables.
Πάει καλά στις πωλήσεις.
- Έβγαλα 35 δολάρια. - Ουάου.
Λουίζα, δεν χρειάζεται να λες πόσα ακριβώς έβγαλες.
Γιατί; Για τα χρήματα το έκανα.
Πάμε να τσιμπήσουμε κάτι.
Μ' αρέσει να τσιμπάω.
Πού είναι η μητέρα σου;
Είναι πάνω.
Πήγαινε να τη φωνάξεις, καλή μου.
Μαμά, είναι όλοι εδώ. Θα κατέβεις τώρα;
Δεν θα γιορτάσω τα Χριστούγεννα χωρίς τον πατέρα σου.
Δεν τον χρειαζόμαστε, μαμά.
- Θα δεις. Θα είμαστε μια χαρά... - Πες ότι έχω νευραλγία.
Σβήσε το κερί φεύγοντας.
Έμιλι, γλυκιά μου! Χαρούμενα Χριστούγεννα.
Χρόνια πολλά, θεία Λαβίνια. Μια χαρά φαίνεσαι!
Έτσι δεν είναι; Είμαι τόσο περήφανη που πήρα το όνομά σου. Δείχνεις υπέροχη.
Μόλις επέστρεψα από ένα απίστευτο ταξίδι στην Ισπανία.
Οι Ισπανοί είναι τόσο αρρενωποί!
Είναι έτσι, γιατί τρώνε πολύ χοιρομέρι.
Εγώ έχω φάει πολύ χοιρομέρι.
Ω!
Γεια σας.
- Τζόζεφ, ήρθες! - Πώς πάει;
Πού είναι η υπόλοιπη οικογένειά σου;
Ε, σπίτι, πετούν πιάτα ο ένας στον άλλον, όπως κάθε Χριστούγεννα.
...η μητέρα της Έστερ.
Αλλιώς, πώς εξηγείς
το δέσιμο που ένιωσαν όταν συναντήθηκαν;
- Και τα έγγραφα; - Διαβάζετε τον Ζοφερό Οίκο;
- Α, τον έχουμε ρουφήξει. - Κι εγώ.
Είμαι εκεί που η Κάντι κι ο πρίγκιπας Τέρβιντροπ
- ετοιμάζονται για τον γάμο... - Μη μαρτυράς τη συνέχεια!
Είδες; Κάτι τέτοιο πρέπει να γράψω.
Κάτι με το οποίο θα παθιαστεί ο κόσμος.
Έτσι βγάζεις πολλά χρήματα.
- Λουίζα. - Εντάξει, Τζέιν. Τι;
Είμαστε απένταροι.
Ο πατέρας τα ξόδεψε όλα για το κοινόβιο.
Κάπως πρέπει να ζήσω, και δεν θα γίνω γκουβερνάντα.
Δεν είναι καλή επιλογή.
Θα το θυμάμαι.
Ε, η Τζέιν λέει πως κι εσύ γράφεις.
Ναι. Δηλαδή, κατά κάποιον τρόπο.
Δεν έχω εκδώσει κάτι.
Εντάξει. Μπορώ να σε βοηθήσω μ' αυτό.
Δοκίμασες αντρικό όνομα;
Ναι, μια φορά.
Δεν πέτυχε.
Πρέπει να το συζητήσουμε.
Πάμε για τρέξιμο πριν από το δείπνο;
- Για τρέξιμο; - Ναι, λατρεύω να τρέχω.
Είναι γεγονός ότι το κάνω.
Οι δικοί μου αστειεύονται ότι είμαι μισή άλογο, μα είναι ασήμαντο.
Ναι, να πάμε για τρέξιμο
και θα σου δώσω συγγραφικές συμβουλές.
Εντάξει.
Ελπίζω να μην είμαι πολύ γρήγορη.
Ξέρεις, απλώς ξεκινάω και...
Η αλήθεια είναι ότι πολλές γυναίκες εκδίδουν βιβλία πλέον.
Ο Χόθορν μάς αποκάλεσε "καταραμένο όχλο γυναικών που γράφουν".
Μα ο Χόθορν μπορεί να πάει στον διάολο, σωστά;
Σωστά.
Μπορείς να ζήσεις ως συγγραφέας.
Κοίτα τη Φάνι Φερν!
Μα οι ιστορίες της είναι πολύ άσεμνες.
Φυσικά. Το άσεμνο σημαίνει εμπορικό.
Αυτά πουλάνε.
Θεέ μου, ο πατέρας μου θα με σκότωνε αν έγραφα σαν τη Φάνι Φερν.
Δεν μ' αφήνει καν να εκδώσω συνταγή για κοτόσουπα!
Φυσικά. Η οικογένεια σου μπορεί να μην το εγκρίνει.
Μπορεί να μη σου ξαναμιλήσουν, αλλά και τι έγινε;
Θα είσαι εκεί έξω, θα βγάζεις χρήματα μόνη σου.
- Μόνη μου. - Μπορείς να το κάνεις. Όλες μπορούν.
Δεν πρέπει να διστάζεις.
Γράψε ό, τι πουλάει.
Ρομαντικά μυθιστορήματα, ιστορίες φαντασμάτων.
Διάφορα για κοράκια.
Να παρακολουθείς την αγορά.
Ίσως να γράψεις για το καλαμπόκι.
Ή για το σαπούνι, αν πείσεις την εταιρεία να σε πληρώσει.
Κι η καλύτερη συμβουλή που μπορώ να σου δώσω είναι η εξής.
Μην παντρευτείς ποτέ.
- Ε; - Μην το κάνεις.
Μη χαραμίσεις τη ζωή σου για να μαγειρεύεις, να καθαρίζεις
και να γεννοβολάς μωρά.
Σε όσο χρόνο θες για να μεγαλώσεις ένα μωρό,
μπορείς να γράψεις πέντε μυθιστορήματα και να τα πουλήσεις.
Μα δεν γράφω μυθιστορήματα. Γράφω ποιήματα.
Αυτό είναι άλλο πρόβλημα.
Πρέπει να... Μήπως να σταματούσαμε;
Οπ! Ψηλά τη φούστα!
Κούτσουρο μπροστά!
ΙΘΑΜΑΡ ΚΟΚΝΙ
Ω, δες, θεία Λαβίνια. Κάθεσαι δίπλα μου.
Τι υπέροχο!
Μπεν. Εσύ κάθεσαι εδώ.
Δεν είναι η θέση της μητέρας σου;
Όχι αν δεν κατέβει.
Πού είναι η αδερφή μου; Ανησυχώ πολύ.
Εδώ είμαι.
Έμιλι, γλυκιά μου!
Πού ήσουν;
Δεν ήμουν σίγουρη ότι είχα τη δύναμη να κατέβω.
Όμως, μετά σκέφτηκα ότι είναι Χριστούγεννα κι ότι με χρειάζεται η οικογένειά μου.
Αν και από την εικόνα του τραπεζιού, ίσως έκανα λάθος.
Όλα δείχνουν υπέροχα.
Η Έμιλι τα έκανε όλα. Δεν θα το πίστευες.
Αποδεικνύεται πολύ καλή μαγείρισσα.
Ίσως υπάρχει λόγος που πήρες το όνομά μου.
- Κάθισε εδώ. Θα πάνε μια θέση πιο εκεί. - Ίθαμαρ, ευχαριστώ.
Μαμά.
Μητέρα, είσαι εντάξει;
Τι χαζούλα!
- Καλά είμαι. Καθίστε! - Ναι, κάτσε πιο εκεί.
- Α, Έμιλι, κάθισε κοντά μου. - Μπορώ...
Α, εντάξει.
Λοιπόν, ώρα για χήνα!
Βίνι, γλυκιά μου, έχεις μαυρίσει. Είσαι σαν ψητό χοιρομέρι.
- Είπε κανείς "χοιρομέρι"; - Ω!
Α, είναι λόγω του ταξιδιού μου στην Ισπανία.
Νιώθω σαν να ξαναγεννήθηκα.
Μόλις ο μακαρίτης ο άντρας και ξάδελφός μου πέθανε, πήρα το πλοίο.
Δεν σταμάτησα στιγμή να γελάω.
Από ό, τι φαίνεται, είχα κάτι που λέγεται "ευφορία της χήρας".
Αυτό συμβαίνει όταν παντρεύεσαι ξάδελφο;
Ίσως πρέπει να γράψω ένα ταξιδιωτικό βιβλίο.
Α, πρέπει! Οπωσδήποτε!
Βίωσε τα πάντα.
Ζήσε όλα σου τα όνειρα!
Α, ναι. Προσπαθώ απλώς να πληρωθώ.
Θέλω μόνο να πουλήσω, οπότε...
Ακούστε με, κορίτσια.
Αν θέλετε κάτι σ' αυτήν τη ζωή, απλώστε το χέρι κι αρπάξτε το!
Σου, δεν θα πήγαινες κρουαζιέρα χωρίς εμένα αν πέθαινα, σωστά;
Σίγουρα θα πήγαινε.
Τι λέτε για ένα βιβλίο για ένα πλοίο;
Κάτι σαν ένα φαλαινοθηρικό.
Κάτι σαν...
έναν τύπο που κυνηγά μια φάλαινα.
Άσ' το. Είναι βαρετό.
Λαβίνια, μου δίνεις τη σάλτσα;
Αμέ.
Εσείς οι δύο δεν θα έπρεπε να παντρευτείτε;
Ναι, νιώθω ότι το σχεδιάζετε πολύ καιρό.
Θέλει χρόνο να προγραμματίσεις έναν γάμο.
Και χτίζουμε το σπίτι μας.
Άρα, υποθέτω ότι θα παντρευτώ πρώτα εγώ.
- Μπράβο! - Συγχαρητήρια.
- Μπράβο! - Ναι, αρραβωνιάστηκα. Σωστά.
Τον Ουίλιαμ Ουίλκινσον.
Είναι κατασκευαστής χαλιναριών.
Μετακομίζουμε στο Σάουθγουικ.
Είμαι...
τόσο ενθουσιασμένη που παντρεύεσαι!
Συγχαρητήρια, Τζέιν.
Αχ.
Με στενοχωρεί τόσο πολύ!
Τι σε στενοχωρεί, μητέρα;
Που μόνο η Έμιλι έμεινε πίσω.
Μαμά, όχι τώρα.
Δεν θέλω να καταλήξεις μόνη σου. Ο χρόνος κυλά.
Φυσικά, ένας γάμος δεν εγγυάται
- ότι δεν θα νιώθεις μοναξιά. - Σωστά.
Δες εμένα. Είμαι παντρεμένη τόσα χρόνια κι είμαι μόνη τα Χριστούγεννα.
Σταμάτα.
Συγγνώμη.
- Απλώς θα φάω περισσότερο. - Εντάξει.
Έλα, καλή μου.
- Έχει μοσχοκάρυδο; - Αμέ.
- Εσύ το έφτιαξες; - Βεβαίως.
- Είναι υπέροχο. - Ωραία.
Έμιλι. Εσύ είσαι υπέροχη.
Αυτό είναι. Να μια ιδέα για μυθιστόρημα.
Μου έρχεται. Είναι...
Ναι, εντάξει. Είναι για μια οικογένεια.
Είναι μια οικογένεια χωρίς πατέρα,
μόνο πολλές αδερφές και η μαμά τους.
Θα ξεκινά τα Χριστούγεννα.
Δεν νομίζω να κάνει επιτυχία.
Ναι, αλλά άκου αυτό.
Αν πεθάνει μία από τις αδερφές;
Αυτό με στενοχώρησε πάρα πολύ!
- Δεν έχω δει μικρότερο. - Τι λες... Ναι.
Πρέπει να σταματήσεις να του ρίχνεσαι.
Τι; Σε ποιον;
Είναι παντρεμένος.
Ντροπιάζεσαι.
Γεια σου, μωρό μου.
Δεν είναι απίστευτο ότι του χρόνου θα κάνουμε Χριστούγεννα στο σπίτι μας;
Ήταν όλα υπέροχα.
Ευτυχώς με έκανες να μείνω.
Δεν θα ήθελα να είμαι μόνος τα Χριστούγεννα.
- Ευχαριστώ. - Γιατί δεν είσαι με τη σύζυγό σου;
Ταξιδεύει αυτήν τη στιγμή. Στο εξωτερικό.
Ταξιδεύει; Αλήθεια;
Ελπίζω να μην κάνει κρουαζιέρα με Ισπανούς
- σαν τη θεία Λαβίνια. - Ω, όχι.
Ελπίζω πως όχι.
Μ' αρέσει η γραβάτα σου.
Α, ευχαριστώ.
- Ναι. - Είναι η χριστουγεννιάτικη γραβάτα μου.
Πολύ ωραία.
Μ' αρέσει αυτός εδώ.
Αν και πήρε την προαγωγή μου.
Μπορείς να πάρεις τη θέση μου.
Οι νομικές υποθέσεις είναι ατελείωτες.
Όπως η Τζάρνταϊς και Τζάρνταϊς.
Αναφορά στον Ζοφερό Οίκο. Μπαμ!
Χαιρόμαστε που είσαι μαζί μας.
Σ' αγαπάω, Βίνι.
- Σ' αγαπάω, Έμιλι. - Σ' αγαπάω, Βίνι.
Γιατί δεν μας παίζεις κάτι;
Έλα. Για μένα.
Θα παίξω κάτι.
Για την Έμιλι.
- Τι υπέροχη παραμονή Χριστουγέννων! - Είδες;
Δεν χρειαζόμασταν τον μπαμπά.
- Έλα να ξαπλώσεις. - Έμιλι, είμαι πολύ περήφανη για σένα.
Είμαι τόσο περήφανη που έχεις το όνομά μου!
Σε έχω πιέσει πολύ, έτσι δεν είναι;
Με πίεσες;
Για να παντρευτείς.
Το ξέρω ότι το έχω κάνει.
Όμως απόψε, συνειδητοποίησα κάτι.
"Αν δεν θέλει να παντρευτεί, γιατί να πρέπει να το κάνει;"
Ο γάμος δεν είναι για όλους.
- Άλλωστε, τώρα που έφυγε ο πατέρας σου, - Ναι.
θα χρειαστώ κάποιον να με φροντίζει.
Ποτέ δεν σε θεωρούσα ικανή,
μα τώρα ξέρω ότι θα το κάνεις.
Αχ!
Θα είναι τόσο ωραία!
Θα μείνεις εδώ μαζί μου.
Θα μαγειρεύεις, θα ψήνεις και θα με φροντίζεις όταν γίνω ανήμπορη.
Όταν γεράσω, εμείς θα είμαστε ακόμα εδώ μαζί.
Όπως τώρα, εσύ κι εγώ. Για πάντα.
Χμ. Υπέροχα.
Απλώς υπέροχα.
- Μπου! - Α!
Σου την έφερα.
Θεέ μου! Καλό.
Μπες από κάτω.
Λοιπόν, δεν είναι πράγματι παντρεμένος, έτσι;
Όχι.
Η βέρα είναι ψεύτικη.
Κοίτα, με τον τρόπο που σε κοιτάζει, ελπίζω να είναι ψεύτικη.
Πρέπει να το ομολογήσω.
Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι θα ζήλευα έναν άντρα που θα σου έκλεβε την καρδιά.
Ζηλεύεις;
Ίσως.
Λιγάκι.
Μάλλον ήταν εγωιστικό να σκεφτώ ότι θα παντρευόμουν τον Όστιν
κι ότι θα έμενα στο σπίτι σαν...
σαν ένα κατοικίδιο ή κάτι τέτοιο.
Σαν μια από τις γάτες της Λαβίνια.
Πάντοτε στη διάθεσή μου για να τις χαϊδέψω όταν είχα κέφι
και να τις ξεχνάω όταν δεν είχα.
Λοιπόν...
γιατί αυτόν;
Μάλλον μαθαίνω από αυτόν.
Μαθαίνεις;
Τι μαθαίνεις;
Ίσως ένας άντρας και μια γυναίκα να μη χρειάζεται να παντρευτούν.
Ίσως υπάρχουν άλλες δυνατότητες, άλλοι τρόποι να μοιραστούν τη ζωή.
Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς.
Ούτε κι εγώ ξέρω ακριβώς.
Νιώθω ότι μπορώ να είμαι ειλικρινής μαζί του.
Πιστεύω ότι όταν πω μια κουβέντα, αυτός θα την ακούσει.
Καταλαβαίνει το νόημά της.
Ο ορισμός της αγάπης από μια ποιήτρια.
Ναι.
Και το μόνο άτομο που με έκανε να νιώσω έτσι μέχρι τώρα...
ήσουν εσύ.
Α!
Τι ήταν αυτό; Φάντασμα;
Όχι. Μάλλον κανένας καλικάντζαρος.
Δώρα!
Ναι!
Να πάρει.
Ολοκληρώθηκε το ξετύλιγμα.
Σε 30 δευτερόλεπτα. Νομίζω έκανα ρεκόρ.
Τίποτα καλό;
Το επόμενο κεφάλαιο του Ζοφερού Οίκου.
Θα μάθουμε ποιος σκότωσε τον Τόλκινγκχορν.
Μισό λεπτό. Ο Τόλκινγκχορν πεθαίνει;
- Οπ! - Αμάν!
Τέλος πάντων. Ο μπαμπάς σού πήρε κάτι.
Δεν το άνοιξες;
Υποσχέθηκα ότι δεν θα το κάνω.
Τι είναι;
Μοιάζει με θερμοκήπιο.
Έχει και σημείωμα.
"Για την Έμιλι, που θεωρεί τα λουλούδια πιο ωραία από τους ανθρώπους.
Το θερμοκήπιο θα χτιστεί ως επέκταση του σπιτιού.
Θα καλλιεργείς τριαντάφυλλα όλον τον χρόνο και θα είσαι ευτυχισμένη.
Μετά τιμής, ο πατέρας σου".
Κάτσε, σου χτίζει θερμοκήπιο;
Εγώ πήρα ένα περιοδικό.
ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ
Ανοίξτε μου!
Γεια...
Γεια σας, Ντίκινσον.
Χαρούμενα Χριστούγεννα.
- Επίσης. - Ξέχασα τα γάντια.
Ήρθα να τα πάρω.
Ω, με συγχωρείτε.
Βήχεις πολύ.
Αρρωσταίνεις;
Νομίζω ότι είναι γρίπη.
Ξενύχτησα πολύ χθες βράδυ.
Ο πατέρας σας με έχει εξαντλήσει.
Λοιπόν, ώρα να φεύγω.
Να χαρείτε τα δώρα.
Στάσου, Μπεν.
Χμ;
Θα σε συνοδεύσω σπίτι.
Εντάξει.
Ωραία θα είναι.
Φέρνω το παλτό μου.
Έμιλι, είναι παντρεμένος.
Όχι, δεν είναι.
Τέλεια.
Κοίτα το φως,
πώς φέγγει πλάγια μες στα δέντρα.
Τέτοιο καθαρό φως βλέπεις μόνο τον χειμώνα.
Οπ!
Γεια σου, μωρό μου.
Όστιν, πρέπει να σου μιλήσω.
Εντάξει.
Πιστεύεις ότι μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας;
Το ελπίζω.
Πιστεύεις ότι όταν μιλάω, καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Χμ...
Δεν είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνω τώρα.
Όστιν, φοβάμαι.
Ποιο πράγμα;
Φοβάμαι να κάνω παιδιά.
Τι εννοείς;
Φοβάμαι τόσο πολύ! Δεν ξέρω καν πώς να το περιγράψω.
Τι σε τρομάζει στα παιδιά;
Είναι ενοχλητικά, αλλά δεν είναι κάτι που πρέπει να σε τρομάζει.
Η μητέρα μου πέθανε στη γέννα μου.
Με γέννησε κι αυτό τη σκότωσε.
Αυτό τρέμω όλη μου τη ζωή.
Αν μου συμβεί κι εμένα;
Δεν το ήξερα.
Ήθελα να το μάθεις.
Δεν θέλω να σε χάσω, Όστιν.
Δεν έχεις ιδέα πόσο όμορφα με κάνει αυτό να νιώθω.
Μπορείς να μου πεις τα πάντα.
Το ξέρεις αυτό;
Και δεν χρειάζεται να κάνουμε παιδιά.
- Αλήθεια; - Όχι, αν δεν το θες.
- Θα με παντρευόσουν, ακόμα κι αν... - Σου...
το μόνο που θέλω είναι να σε παντρευτώ.
Και...
απλώς...
χαίρομαι πολύ που γεννήθηκες.
Ευχαριστώ που με συνόδευσες.
Παρακαλώ.
Ήταν ωραίο που περπατήσαμε σιωπηλοί.
Ήταν.
Ξέρεις, το να βρίσκομαι μαζί σου...
Ναι;
μοιάζει με το να είμαι μόνος.
Ω, Θεέ μου, σου ζητώ συγγνώμη!
Μη ζητάς συγγνώμη. Δεν πειράζει.
Δεν θέλω να σε κολλήσω.
Ποτέ δεν ένιωσα καλύτερα στη ζωή μου.
Υπάρχει κάποιο πλάγιο φως μες στου χειμώνα
τα δειλινά, που σε πιέζει σα ν’ ακούς
νότες που απόκοσμες βαραίνουν την ψυχή σου ύμνων θλιμμένων σε ναούς καθεδρικούς.
Κάτι ουράνιο και θείο σε πληγώνει
που τα σημάδια του δεν βρίσκεις πουθενά,
στ' άδυτα μέσα της ψυχής σου κάτι αλλάζει,
κάτι κρυφό που όλο βαθαίνει και πονά.